تبليغاتX
ش ک س ت ه
با سلام و تبریک به همه ی شما دوستان عزیز و عرض تشکر از حظورو نظرهای سازنده ی شما.

    و اما شــــــــــــــــــــــــعــــــــــــــــــــــر

 

صبح چشمانت را

                     خواب از

                                  چشمانم پرید

چله نشسته ام

                دورتادور تو را

                                  دور میبینم

شبهای بیشمار شرمندگی را

                               روی برگهای آخر

                                                    دفترم

بس کن

         دستان طعنه

                        پای رفتن درد

                                         توی دلم

                                                   شکست

ببخشید مرا

             تا دیر شود

                          تاب دیدنت را

                                           ندارم

تو را

        سخت نفس می کشم

                 لطفا خلاصم کنید.

+ نوشته شده توسط کاظم انصاری در چهارشنبه چهاردهم فروردین 1387 و ساعت 20:30 |

 

 

 

يا هو ...

 

سلام دوستان

 

معذرت بابت دير كردنم و ممنون از حضور

 

ارزشمند شما

 

 

 

و اما شـــعـــــــــــــــــــــــــــــــــر

 

 

طواف چشمانت

 

دوباره بچگي هامان و

                          

                               گريه مي كنم تو را 

 

دور دوم را

      

               نه !

 

                    اصلا نمي زنم

 

                                       ول كن

 

فرياد بزن

 

            به تمامي

 

                       تنها ييت را

 

ببند چشمانت را

 

                  به روي دور بعد

 

جشن ميگيرم حضورت را

 

                                 كنار آرزو هايم

 

تلخ تر از هميشه 

 

          چشمانم باز

 

              به روي دور چهارم

 

                   دور خودم دور مي زنم و                   

 

                             دور مي بينمت

 

مبهوت جدايي

 

      سخت مي روند

 

            يكي

 

                يكي

 

                   روزهايم   

 

دور پنجم

 

    فرياد مي زند

 

             حضورت را

 

سخت است ديدنت

 

          هر روز و   

 

                فريادهام را

 

                    دهانم

 

                        ناي زدن ندارد

 

ميزنم

 

     دور ششم را

 

           تنهاييم را

 

                و آرزوي دستان تو را

 

گر چه رسوايم مي كند

 

چشم مي بندم

 

               باور ندارم

 

                       دور آخر

 

                     خدا مرا دوره كرد و

 

صداي حضورت توي گوشم

 

تا چشمان بازت  

 

             توي همين دور مي مانم   

 

بيدار نمي شوم

 

            شايد

 

               آخرش خواب باشد. 

 

 

 

 

                  

+ نوشته شده توسط کاظم انصاری در شنبه یکم دی 1386 و ساعت 3:1 |
                                          یاهو... 

با سلام به همه ی دوستان خوبم و ممنون که به من سر میزنید و با نظراتتون منو راهنمایی میکنید.

به روز می شوم این بار به یاد جاده های اشراق هر چند دیر

اما جاده های اشراق را حتی یک لحظه اش را هم از یاد نبرده ام 

از لحظه ی حرکت از شیراز تا تلخ ترین لحظه ی سفر که جدا شدن از دوستان بود.

بله کاروان شعر استان فارس جمعه ۵/۵/۸۶ از شیراز قدم به جاده های اشراق گذاشت البته نه به همین راحتی بلکه با زحمات چند ماهه ی دوست خوبم اقای محسن رضوی و همراه خوبش اقای حمید روزیطلب که اینجا دوباره از این دو عزیز تشکر میکنم.

و از یاسوج و اراک و همدان و رشت و ساری و قائمشهر و گرگان و گلستان و بجنورد و مشهد و یزد گذشت تا به شیراز رسید .

نمی دانم از کدام لحظه ی ناب این سفر بگم از گنج نامه یا از باباطاهر یا ساحل چمخاله و دریا یا طلوع زیبایش یا از جنگل یاشاید هم از مشهد و  زیارت امام رضا یا شب رویایی کویر یا از کدام یک از شبهای شعرش که همه برایم دوستان خوبم را یاد اور است.

شب شعر های مشترک با شاعران سایر استانها و همسفر شدن با 

اساتید خوبی همانند دکتر محمد حسین بهرامیان و اقای رضا علی اکبری عزیز وبقیه دوستان که اینجا از همه ی اونها تشکر می کنم یک سفر رویایی و پر از درسهای تازه را برای من رقم زد.

وحالا یکی از کارهای جدیدم را به شما دوستان تقدیم می کنم امیدوارم که مثل همیشه با نظراتتون منو راهنمایی کنید.

 

حالا درست حوالی پیچ اخریم

گیج جاده های بی در و پیکر

چقدر نمی دهد هوا

                          بوی دستان خالی مرا

و بغض هایم را می دانم

                               خوب می دانم که

  میل شکستن ندارد

شاید شما هم گیج و مات

                                  دورهای باطل چرخهایید

باید برویم سمت او

او که تنهاییش می زند

                               ما را

                                        فریاد

در کدامین خلا جاده فریاد می زنیم؟

تمام بودنمان را

                      که

                           مانده است هنوز

در التهاب جاده ها.

حالا درست لحظه ی رسیدن است

پیاده می شوم این بار

                             بدون شما

گر چه می دانم

                    هیچ گاه نمی رسم

                                             به مرز بودن

                                                            به تو.

+ نوشته شده توسط کاظم انصاری در شنبه هفدهم شهریور 1386 و ساعت 11:30 |
با سلام به شما که همیشه به من لطف داشته اید ممنون که به من سر می زنید و شرمنده که وقفه افتاد ولی بلاخره تصمیم به به روز شدن گرفتم امیدوارم که منو راهنمایی کنید.

 

ناکجا اباد

تبعید گاهی تحمیلی

که برای بودن ما کافی نیست.

گم شده ایم در تمام ان

درک میکنم همه ی پشت کردنت را

که مجبوری تحمل کنی

گمشده ها یی را که

زاده می شوند  و

                      راه می روند و

                                        عاشق می شوند.

موجود عجیبی ست میدانم

عجیب تر انکه

بعد از گم کردن گورهامان هم

سخت در اغوشمان می گیری.

قول می دهم که منتظر بمانم

تا جمعه از راه برسد

و زنگ تعطیل به صدا در بیاید

که برای همیشه گورهامان را پیدا کنیم

و به مدرسه ی خودمان برویم.

و تو

      ارام

            برای همیشه 

دور از هر انسانی که

راه برود  و

              عاشق بشود

سرت را راحت به زمین بگذاری.

  

 

+ نوشته شده توسط کاظم انصاری در چهارشنبه بیستم تیر 1386 و ساعت 17:40 |
با سلام به همه ی دوستان خودم ممنون که به من سر میزنید و

منو راهنمایی می کنید با یه کاری که زیاد هم جدید نیست به روز

میکنم  ببخشید که دیر شد

دیشب گریستم از ابتدا تا انتهای خود را

شاید قانونش این است

باید همه ی ما ناتمام بمانیم

                                     و

گم شویم در تمام خود

                              برای ابد

تا خدا هم خواب راحتی داشته باشد

 

 

حتما نظر بدین   یا حق

+ نوشته شده توسط کاظم انصاری در پنجشنبه هجدهم اسفند 1384 و ساعت 13:17 |
با سلام و عرض تشکر به همه ی عزیزانی که به من لطف داشتند و با نظرات خودشون به من کمک می کنند

با یک کار تقریبا جدید در خدمت شما هستم

      به سیم آخر که میزنی

      شروع یک جنگ تن به تن

      یک جنگ نابرابر با خدا

                                  خودت   

                                              و   او

     بن بست آخر

      آشتی با خداوند

      فرار از خودت

      و شروع یک دوست داشتن

       شاید بشود دوباره پنجره ها را باز کرد    و

      زنده بمانیم در این ناکجای از یاد رفته  .

 

+ نوشته شده توسط کاظم انصاری در شنبه پانزدهم بهمن 1384 و ساعت 14:36 |
با سلام به همه ی شما و ممنون از شما که به وبلاگ من سر زدید با یک سپید کوتاه به روز می کنم.

از تمام من تا

                 ناتمام تو

                           نه

 راه خیلی دور است

بیا یک دیگر را گل بگیریم

 

+ نوشته شده توسط کاظم انصاری در یکشنبه چهارم دی 1384 و ساعت 15:56 |